illusion-of-separation.jpg

Ποιος μιλάει για τη γη; Ποιος μιλάει για το ανθρώπινο είδος;

«Αν δεις τη γη από ψηλά δεν θα δεις πουθενά σύνορα…»
Πόσο όμορφο και ρομαντικό θα πει κανείς…

Ξέρετε, το γνωμικό αυτό πέραν του ότι ακούγεται όμορφο, ρομαντικό και ποστάροντας το στο προφίλ σας στο Facebook, συνοδευμένο με την κατάλληλη εικόνα, θα εισπράξετε σίγουρα αρκετά likes, είναι και μια βαθειά αλήθεια, μια πραγματικότητα, την οποία αν όλοι εμείς οι άνθρωποι, οι κάτοικοι της γης, την κατανοούσαμε και την αντιλαμβανόμασταν μέσα στα βάθη του «είναι» μας, τότε είναι βέβαιο ότι η ζωή στον πλανήτη γη θα ήταν πολύ διαφορετική από αυτή που γνωρίζουμε.

Οι άνθρωποι βλέπετε συνηθίζουν να μιλάνε και να προβάλουν με κάθε τρόπο αυτό που θα ήθελαν να είναι…και που αν ήταν, προφανώς δεν θα είχαν αυτή την ανάγκη…

Το γεγονός πάντως είναι ότι όπου κι αν κοιτάξεις θα δεις ότι οι άνθρωποι μιλούν με πάθος για τη «δική» τους χώρα, τη «δική» τους γλώσσα, τις «δικές» τους πόλεις και χωριά, τα ήθη και τα έθιμά τους, τις παραδόσεις, τα όμορφα μέρη της πατρίδας τους, τα προϊόντα, τα επιτεύγματα…
αλλά ποιος μιλάει για λογαριασμό της γης;

Όπου κι αν κοιτάξεις θα δεις ότι οι άνθρωποι μιλούν με πάθος για τις θρησκείες τους, τη φυλή τους, τα πολιτικά τους κόμματα, τις οικονομικές συντεχνίες τους, τις ομάδες τους, τα συμφέροντά τους, τα αποκτήματά τους…τις ιδέες τους, τη γνώμη τους για τα πάντα…
…αλλά ποιος μιλάει για ολόκληρο το ανθρώπινο είδος;

Αν η γη είναι ένας πλανήτης χωρίς σύνορα, γεμάτος πόρους, ύλες και αγαθά, ικανά να υποστηρίζουν τη ζωή, ένας πλανήτης ξεχωριστής ομορφιάς…
..αν οι άνθρωποι που τον κατοικούν είναι ένα είδος, το ανθρώπινο, προικισμένοι με μοναδικά φυσικά χαρακτηριστικά και ικανότητες, νοημοσύνη, φαντασία και δημιουργικότητα…
…τότε γιατί δεν μιλάει κανείς για την κοινή μας πατρίδα, τη γη…;
…γιατί δεν μιλάει κανείς για ολόκληρο το ανθρώπινο είδος…;
…ουσιαστικά, αληθινά, ολοκληρωτικά, όχι αποσπασματικά, όχι περιορισμένα, όχι επιλεκτικά!!!

Όλοι οι διεθνείς οργανισμοί, οι φορείς και τα ινστιτούτα που υποτίθεται ότι έχουν δημιουργηθεί γι αυτό το σκοπό, μόνο αυτό το σκοπό δεν υπηρετούν … λειτουργούν καθαρά προσχηματικά εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα.

Γιατί έπειτα από τόσους αιώνες εξελικτικής διαδικασίας, τόσες γνώσεις για το φυσικό μας κόσμο, την ανάπτυξη των επιστημών και τα επιτεύγματα της σύγχρονης τεχνολογίας…
…γιατί έπειτα από τόση δυστυχία και πόνο που βίωσαν ατελείωτες γενιές και γενιές ανθρώπων εξ αιτίας πολέμων, φτώχειας και στερήσεων..
..εμείς εξακολουθούμε ακόμα και σήμερα να βλέπουμε τη γη μας με σύνορα και τους συνανθρώπους μας σαν αντιπάλους;

Η γνώση του φυσικού κόσμου ανήκει σε κάποιους συγκεκριμένους;
Οι επιστήμες μας έχουν πατρίδα;
Η εξαιρετική και υψηλή μας τεχνολογική πρόοδος είναι αποτέλεσμα κάποιας χώρας;
Δεν είναι η ανθρώπινη φαντασία, δημιουργικότητα, περιέργεια και ικανότητα που έχτισαν λιθαράκι λιθαράκι το οικοδόμημα της σύγχρονης γνώσης μας;

Ο ήλιος που ζεσταίνει και δίνει ζωή στη γη…
Η βροχή που τη δροσίζει και την καρπίζει…
Ο άνεμος που μεταφέρει τους σπόρους της ζωής και δίνει ανάσα σε όλα τα πλάσματα…
Τα ζώα, τα πουλιά και τα φυτά…όλα για ζωή είναι φτιαγμένα
..και δεν γνωρίζουν περιορισμούς και σύνορα…

Πως γίνεται η ανθρώπινη διάνοια και η τόσο ξεχωριστή νοημοσύνη μας να έχουν δημιουργήσει τα σύνορα, τους περιορισμούς και τη διαχωριστική οπτική για τον κόσμο μας και απ αυτά να παράγεται όλη αυτή η δυστυχία, η καταστροφή και το αβέβαιο μέλλον όλων μας;

Πόσο αφελείς, ανεύθυνοι απέναντι στα παιδιά μας και άσχετοι μπορεί να είμαστε ώστε να συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε με πάθος και φανατισμό το κράτος μας, την κυβέρνησή μας, το κόμμα μας, τις εργασιακές μας συντεχνίες, τα όπλα και τις βόμβες μας, τα αυτοκίνητα και τα αεροπλάνα μας, τους επιστήμονές μας, τους στρατούς μας…ανταγωνιστικά και σε βάρος άλλων συνανθρώπων μας;

Πως γίνεται και η απάντηση σ έναν παρανοϊκό ηγέτη μιας χώρας που έφτιαξε για παράδειγμα πυρηνικά όπλα, να είναι το να το κάνουν και οι άλλες χώρες για να ξεπεράσουν η μία την άλλη σε ηλιθιότητα και ανευθυνότητα, κάνοντας έτσι τη γη ολόκληρη έναν τόπο επικίνδυνο για τη ζωή;
Φόβος…ανασφάλεια…άγνοια…ε;

Γιατί άραγε ο ένας άνθρωπος φοβάται τόσο πολύ τον άλλο και έχει ανάγκη από «όπλα»;

« Η γη είναι ένας ενιαίος οργανισμός, οι άνθρωποι, τα ζώα, τα φυτά και όλα τα αγαθά της, συνθέτουν αυτή την τόσο ξεχωριστή και μοναδική βιοποικιλότητα…
..το μυστικό της ζωής βρίσκεται στην ισορροπία…
…ένας οργανισμός που βρίσκεται σε διαρκή πόλεμο με τον εαυτό του δεν μπορεί παρά να καταστραφεί…» Καρλ Σάγκαν

Γιατί λειτουργούμε τόσο παρασιτικά και καταστροφικά απέναντι σε όλες τις άλλες μορφές ζωής αυτής της γης;
Μήπως γιατί δεν ξέρουμε τι πραγματικά είμαστε και ποια είναι η μία και μοναδική μας πατρίδα;

Ξέρετε, οι μισοί περίπου επιστήμονες απ όλο τον κόσμο μας απασχολούνται σήμερα από κυβερνήσεις και κράτη για πολεμικά και εξοπλιστικά προγράμματα…
…οι μισοί περίπου επιστήμονες της γης ερευνούν το πώς θα βλάψει ο ένας άνθρωπος τον άλλο….
Πως σας φαίνεται;
Τι λέτε γι αυτό;

"Ο κόσμος που θα ζήσουμε αύριο, εμείς και τα παιδιά μας, είναι αυτός που όλοι εμείς σήμερα επιλέγουμε." Ζακ Φρέσκο

..και η επιλογή μας είναι μία…
Ζωή ή θάνατος, εξέλιξη ή καταστροφή, αγάπη ή φόβος…;

Αν συνεχίσουμε να βλέπουμε τον κόσμο και το είδος μας μέσα από κάθε λογής σύνορα, διαχωρισμούς και περιορισμούς, μέσα από προσωπικά ιδιοτελή συμφέροντα, να είστε βέβαιοι ότι δεν θα μπορέσουμε να πάμε ακόμα πολύ μακριά…
Αν δεν αμφισβητήσουμε όλοι – πολίτες, κράτη, επιστήμονες, ηγέτες - από τη ρίζα τους, τις συνήθειες, τις παραδόσεις, το κατεστημένο και τα κοινωνικά μας συστήματα που έχουν οδηγήσει τον κόσμο μας στο χείλος του γκρεμού, τότε το ανθρώπινο είδος θα συνεχίσει να βιώνει τους φαύλους κύκλους της δυστυχίας του μέχρι το τέλος…
Αν η εκσυχρονισμένη επιστημονική γνώση δεν "περάσει" και δεν βρεί εφαρμογή μέσα στα κοινωνικά μας συστήματα, στην καθημερινότητα του κάθε ανθρώπου της γης, προσφέροντάς του την ποιότητα της ζωής που θα μπορούσε πραγματικά να έχει, οι άνθρωποι θα συνεχίζουν να βλέπουν ο ένας τον άλλο σαν αντίπαλο και εχθρό.

Αφήνοντας πίσω για πάντα, όλες αυτές τις «παιδικές» μας ασθένειες σαν είδος, μπορούμε πλέον σήμερα να οδηγηθούμε με ασφάλεια σ ένα μέλλον βιώσιμο και ευτυχισμένο πραγματικά για όλους…
Πρέπει μονάχα να κάνουμε όλα όσα ήδη γνωρίζουμε, όχι χωρισμένοι μα ενωμένοι…

Είμαστε ένα είδος και κοινή μας πατρίδα είναι η γη.
Εμείς όλοι, ως τα πιο νοήμονα πλάσματα, οφείλουμε να μιλήσουμε για λογαριασμό της.
Η δική της φωνή είναι μια και απλή… Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ.
Η δική μας;

Τάσος Πετρίδης
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Newsletter
 

© Πανγαία Α.Μ.Κ.Ε. 2017