Ένα παρωχημένο χρηματοπιστωτικό σύστημα

Η Οικονομία βασισμένη στο χρήμα, σαν μέσο συναλλαγής και λειτουργίας, αναπτύχθηκε πριν από αιώνες. Όλα τα οικονομικά συστήματα - σοσιαλισμός, κομμουνισμός, ακόμη και το περίφημο σύστημα της ελεύθερης αγοράς - διαιωνίζουν την κοινωνική διαστρωμάτωση, τον ελιτισμό και τον ρατσισμό, βασισμένα κυρίως στην οικονομική ανισότητα.

Όσο ένα κοινωνικό σύστημα χρησιμοποιεί χρήματα ή αντιπραγματισμό, άνθρωποι και έθνη θα επιδιώκουν να κατέχουν τα πρωτεία σε οικονομική ανταγωνιστικότητα, και εάν δεν μπορούν να το πράξουν μέσω του εμπορίου, τότε θα το πράττουν μέσω στρατιωτικών επεμβάσεων. Εξακολουθούμε ακόμα να χρησιμοποιούμε τις ίδιες ξεπερασμένες μεθόδους.

Το σημερινό μας χρηματοπιστωτικό σύστημα δεν μπορεί να εξασφαλίσει ένα υψηλό επίπεδο διαβίωσης για όλους, ούτε και μπορεί να εξασφαλίσει την προστασία τού περιβάλλοντος, επειδή το μεγαλύτερο κίνητρο είναι το κέρδος. Στρατηγικές όπως περικοπές και μαζικές ρίψεις τοξικών αποβλήτων αυξάνουν το περιθώριο κέρδους. Με την έλευση του αυτοματισμού, της κυβερνητικής, της τεχνητής νοημοσύνης και της εξαγωγής εργασιών εκτός συνόρων, θα υπάρχει μια συνεχώς αυξανόμενη αντικατάσταση των ανθρώπων από τις μηχανές. Ως αποτέλεσμα, λιγότεροι άνθρωποι θα μπορούν να αγοράζουν αγαθά και υπηρεσίες, παρ' όλο που η ικανότητά μας να παράγουμε σε αφθονία θα συνεχίζει να υπάρχει.

Τα σημερινά μας, ξεπερασμένα πολιτικά και οικονομικά συστήματα δεν είναι σε θέση να εφαρμόσουν τα πραγματικά οφέλη της καινοτόμου τεχνολογίας τού σήμερα ώστε να επιτύχουν το μέγιστο δυνατό καλό για όλους τους ανθρώπους, και να υπερπηδήσουν τις ανισότητες που επιβάλλονται σε τόσους πολλούς. Η τεχνολογία μας τρέχει μπροστά παρόλο που τα κοινωνικά μας σχέδια έχουν παραμείνει σχετικά στάσιμα. Με άλλα λόγια, η πολιτισμική αλλαγή δεν έχει συμβαδίσει με την τεχνολογική αλλαγή. Τώρα έχουμε τα μέσα για την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών σε αφθονία για τον καθένα.

Δυστυχώς, η επιστήμη και η τεχνολογία σήμερα έχουν εκτραπεί από το να επιφέρουν το μέγιστο δυνατό καλό για λόγους προσωπικού συμφέροντος και κερδοσκοπίας μέσω της προγραμματισμένης βραχυβιότητας, μερικές φορές αναφερόμενη και ως η συνειδητή παρακράτηση τής αποδοτικότητας. Για παράδειγμα, το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ, η λειτουργία τού οποίου θεωρητικά σημαίνει ότι διεξάγει έρευνα σχετικά με τρόπους για την επίτευξη υψηλότερων αποδόσεων των καλλιεργειών ανά στρέμμα, στην πραγματικότητα πληρώνει τους αγρότες να μην παράγουν με πλήρη παραγωγική ικανότητα. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα τείνει να συγκρατεί την εφαρμογή των μεθόδων αυτών που γνωρίζουμε ότι θα εξυπηρετούσαν καλύτερα τα συμφέροντα των ανθρώπων και του περιβάλλοντος.

Σε ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα η αγοραστική δύναμη δεν έχει σχέση με την ικανότητά μας για την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια μιας οικονομικής ύφεσης, υπάρχουν υπολογιστές και DVD στα ράφια των καταστημάτων και αυτοκίνητα σε μάντρες, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν την αγοραστική δύναμη να τα αγοράσουν. Η γη εξακολουθεί να είναι το ίδιο μέρος· μόνο οι κανόνες του παιχνιδιού είναι αυτοί που είναι απαρχαιωμένοι και δημιουργούν συγκρούσεις, στερήσεις και περιττό ανθρώπινο πόνο.

Το χρηματοπιστωτικό σύστημα αναπτύχθηκε πριν από χρόνια ως μηχανισμός ελέγχου για την ανθρώπινη συμπεριφορά σε ένα περιβάλλον με περιορισμένους πόρους.

Σήμερα τα χρήματα χρησιμοποιούνται για τη ρύθμιση της οικονομίας, όχι προς όφελος του γενικού πληθυσμού, αλλά για εκείνους που ελέγχουν τον οικονομικό πλούτο των εθνών.